แคมป์นจ๋า ปวงข้า ขอลาก่อน
เพราะต้องจร ทำให้สุด จุดมุ่งหมาย
อยู่สองเดือน เสมือนมิตร ใกล้ชิดกาย
จะอาลัย แคมป์สนอยู่ มิรู้เลือน

แคมป์สนให้ อะไร หลายหลายอย่าง
ให้เส้นทาง อันสดใส ใครจะเหมือน
ให้อาหาร การขบฉัน ให้คำเตือน
ให้อบอุ่น เสมือน เพื่อนรู้ใจ

แคมป์สนให้ เสื่อหมอน บ่อนที่พัก
ให้ความรัก ภักดี ที่สดใส
ให้อากาศ ให้น้ำ เย็นฉ่ำใจ
ให้วินัย ความรู้ มนูชน

ให้โยมดี ที่คอยเฝ้า เอาใจใส่
ให้ความชื้น แก่จิตใจ ให้สายฝน
ให้เจ้าหน้าที่ ที่ขยัน กันทุกคน
ให้สายชล ที่สวยเด่น เป็นลำธาร

ให้ระบบ นิเวศน์ไพร สมใจคิด
ให้จิ้งหรีด ร้องเรียง เสียงประสาน
ให้จั๊กกระจั่น ปั่นเสียงร้อง ก้องกังวาน
ให้เขียดปาด ร้องขับขาน กังวานไพร

ให้วิหค นกหวน ครวญเพลงขับ
สุดจะนับ สรรพสำเนียง เสียงขานไข
ให้เถาวัลย์ พันธุ์เฟิร์น ดูเพลินใจ
ให้แมกไม้ เบญจะ นานาพันธุ์

ให้ต้นสน เรียงราย สุดปลายฟ้า
ดูสง่า เหมือนเทพ มาเสกสรร
ให้ดอกไม้ ให้ต้นหญ้า ลดาวัลย์
ให้ฤดู ที่พลิกผัน สุดบรรยาย

แคมป์สนจ๋า พระธรรมทูต ขอลาแล้ว
เหลือเพียงแนว ภาพเก่า เล่าความหมาย
จะจดจำ แคมป์สน จนวันตาย
ชีพไม่วาย คิดถึงอยู่ มิรู้ลืม